Analiza kwalifikacji przed GP Monako 2026

Kimi Antonelli w świetnym stylu wygrał emocjonujące kwalifikacje w Monako pokonując w samej końcówce Maxa Verstappena. W trakcie czasówki sytuacja w czołówce wielokrotnie się zmieniała i do końca nie było pewne kto wygra. Zapraszam na analizę kwalifikacji przed GP Monako 2026.

Kwalifikacje w Monako rozgrywane były w bardzo dobrych warunkach pogodowych, przy spadającej temperaturze. Zaczęto rywalizację, gdy nawierzchnia miała 47 stopni a kończono, gdy było mniej niż 35 stopni Celsjusza. W trakcie kwalifikacji mieliśmy tylko jedną czerwoną flagę, gdy pod koniec Q1 rozbił się Bortoleto.

Wyniki kwalifikacji do GP Monako 2026

Walka o Pole Position i prognoza na wyścig w czołówce

To były bardzo emocjonujące kwalifikacje, sytuacja kilkukrotnie ulegała zmianie. W grze w trakcie całej czasówki byli kierowcy czterech czołowych zespołów, ale w samej końcówce w walce o Pole Position było tylko trzech kierowców.

Kimi Antonelli zaimponował mi najbardziej w tym sezonie. Przed tym weekendem nie dawałem Mercedesowi żadnych szans, wszystko wskazywało na to, że na tym torze wypadną słabiej. Dokonali przełomu w ustawieniach po słabszych piątkowych treningach, ale wciąż myślałem, że jak przyjdzie do jazdy na 100% w Q3, to o Pole Position powalczą inni kierowcy. Kimi Antonelli przejechał świetne okrążenie w samej końcówce kwalifikacji i pokonał Maxa Verstappena. Patrząc na czasy sektorów, to Włoch w każdym z nich miał drugi wynik, Verstappen był najszybszy w pierwszym i trzecim, a Hamilton w drugim. Antonelli bardziej poprawił się między pierwszym a drugim pomiarowym okrążeniem w Q3, co było kluczowe. To, że Antonelli jest dużym talentem i jeździ bardzo dobrze, to widać było już wcześniej. Takimi występami jak w Monako przekona do siebie pozostałych kibiców / ekspertów.

Max Verstappen był najszybszy w Q2, a po pierwszych przejazdach w Q3 przegrywał z Antonellim o 0,001 sekundy. Pojechał świetne finałowe okrążenie i wyraźnie prowadził. Holender miał na nim ogólne rekordy w dwóch sektorach, wyglądało na to, że sprawi sporą sensację i zdobędzie PP, ale wtedy przebił go jeszcze Antonelli. Był to jednak znakomity występ Verstappena, który potwierdza także rosnącą formę Red Bulla (Hadjar był piąty, a to świetny wynik). Tegoroczny bolid Red Bulla lepiej sobie radzi na tego typu torze niż rok temu.

Ostatnim kierowcą, który walczył o Pole Position był Charles Leclerc. Monakijczyk popsuł swój pierwszy przejazd w Q3. Jako jedyny z czołówki wyjechał na dwa pomiarowe okrążenia podczas drugiego przejazdu. Pierwsze z nich dało mu chwilowe prowadzenie, ale ogólnie wystarczyło na czwarte miejsce. Podczas drugiej próby Leclerc poprawiał się i jechał naprawdę na limicie, ale go przekroczył uderzając w barierę pod koniec drugiego sektora. W tym momencie jechał po Pole Position biorąc pod uwagę międzyczasy, ale trzeba podkreślić, że na wcześniejszych przejazdach tracił do Verstappena i Antonellego w trzecim sektorze. Trudno powiedzieć czy bez tego uderzenia by wygrał, ale na pewno byłby tuż obok dwóch najszybszych kierowców. Leclerc nie był zadowolony z hamulców w swoim bolidzie przez cały dzień, musiał bardziej ryzykować i jak widać tym razem się to nie opłaciło.

Trzecie miejsce zajął Lewis Hamilton, który potwierdził przy okazji, że w tym roku jeździ znacznie lepiej. Brytyjczyk regularnie był najszybszy w drugim sektorze. Natomiast równie regularnie był zbyt wolny w pierwszym – miał tam dopiero ósmy czas. Dlatego on nie był w realnie grze o Pole Position, trzecia pozycja to maksimum do ugrania biorąc pod uwagę jego tempo. Hamilton z trzeciego miejsca musi być zadowolony, pokonał Leclerca, który jest specjalistą od toru w Monako.

Jeżeli chodzi o prognozę na wyścig, to spodziewam się trzech rzeczy. Nie liczę na bezpośrednią walkę w czołówce, a wzajemne pilnowanie się kierowców. Spodziewam się, że nie wszyscy pojadą taką samą strategią. Myślę, że Verstappen lub Leclerc nie mając nic do stracenia zaczną wyścig na twardszej mieszance opon, licząc, że odwrotna strategia pozwoli zyskać pozycje. Kluczowa będzie ewentualna neutralizacja, bo to w Monako zawsze jest najważniejsze, trzeba mądrze reagować strategicznie.

Przeglądowe podsumowanie reszty kierowców i zespołów

Na pochwały zasługuje Isack Hadjar, który zajął piąte miejsce. Stracił sporo do Verstappena, ale czas okrążenia i pozycja są bardzo dobre biorąc pod uwagę doświadczenie Francuza w zespole i kraksę podczas piątkowego treningu.

George Russell ma wiele do myślenia. Jego pozycja i czas, jest taka jakiej się spodziewałem po Mercedesie w Monako. Antonelli pokonał go za to o blisko 0,4 sekundy i to jest na takim torze przepaść. Russell po prostu nie miał recepty na to, aby jechać szybciej. Jego finałowe kółko było bardzo w porządku, wyraźnie poprawił się w stosunku do Q2, ale Antonelli był poza zasięgiem. Russell zaczyna się otwierać, że tegoroczny bolid Mercedesa nie pasuje pod jego styl jazdy, a to może być problem na cały tegoroczny sezon. Mieliśmy takie przypadki w poprzednich latach.

Największym negatywnym zaskoczeniem jest dla mnie postawa McLarena. W teorii powinni tu się bić o PP, ich bolid ma najkrótszy rozstaw osi i sporo docisku, ale w czasówce się posypali. W Q1 i w Q2 było jeszcze ok, ale w Q3 obaj kierowcy pojechali słabo. Norris rozpoczął jedno bardzo szybkie kółko, ale musiał popełnić gdzieś błąd, bo czas był finalnie słaby. Siódme i ósme pozycje to fatalne rezultaty.

Poza czterema czołowymi zespołami do Q3 awansowali także Pierre Gasly i Liam Lawson. Rywalizowali między sobą o dziewiąte miejsce, najlepszy był Gasly. W niedzielę ich zadaniem jest utrzymywanie swoich pozycji i czekanie na problemy faworytów aby awansować wyżej.

Na granicy awansu do Q3 byli kierowcy Williamsa, co potwierdza wzrost formy tej ekipy. Albon pierwszy raz w tym roku w kwalifikacjach pokonał Sainza, który zajął najgorsze w karierze miejsce w kwalifikacjach w Monako.

Sergio Perez był o włos od pierwszego w historii awansu do Q2 dla Cadillaca. Zabrakło mu 0,062 sekundy. Bottas ponownie sporo do niego stracił, ale przynajmniej pokonał obu kierowców Astona Martina.

W Q1 odpadli obaj kierowcy Haasa. Bearman rozbił się na treningu i był z tego powodu w gorszej sytuacji wyścigowej. Ocon miał szansę awansować wyżej, ale w ostatniej chwili został wypchnięty.

Dwa ostatnie miejsca w kwalifikacjach zajęli kierowcy Astona Martina. Jeżeli ktoś uważał, że za ich słabą formę odpowiada tylko silnik Hondy, to dzisiaj ma odpowiedź, że nie. Dla porównania w 2015 roku obaj kierowcy McLarena awansowali w Monako do Q2, a wtedy Honda traciła do innych silników więcej niż w tym roku. Bolid AMR26 jest równie nieudany jak silnik, kierowcy w Monako mieli z nim wiele problemów.

Zapowiedź wyścigu o GP Monako 2026

Tor uliczny w Monako to najkrótszy, najwęższy i najwolniejszy obiekt w całym kalendarzu Formuły 1. Jest to obiekt gdzie wyprzedzanie w wyścigach F1 jest niezwykle trudne, kierowca jadący 2-3 sekundy wolniej jest w stanie skutecznie blokować rywala. Jeśli zawodnik nie popełni błędu, będzie jechał optymalną linią wyścigową i dobrze zachowa się na wyjściach na dwie główne „proste”, to wyprzedzenie go jest praktycznie niemożliwe. Dojazd do pierwszego zakrętu jest bardzo krótki. Ostatnim kierowcą, który po starcie z Pole Position stracił prowadzenie na pierwszym okrążeniu w Monako był Juan Pablo Montoya w 2002 roku. Szczegółową charakterystykę toru w Monako wraz ze schematem znajdziecie pod tym linkiem. Na tym obiekcie tegoroczne jednostki napędowe spisują się idealnie, kierowcy cały czas mają dostępną pełną moc elektryczną.

Zespoły na GP Monako modyfikują jednorazowo samochody. Ogólna zasada jest taka, że ustawia się tak dużo docisku ile się da, bo prędkości maksymalne nie mają znaczenia. Zespoły modyfikują również zawieszenie, bo bardzo ważna jest sprawna jazda po krawężnikach. Z tych powodów często w Monako układ sił jest inny niż zwykle. Kwalifikacje są niezwykle ważne i w dużym stopniu decydują o wynikach wyścigu. W 2026 roku ważne są dwie kwestie. Na torze nie można korzystać z aktywnej aerodynamiki, zmieniono także profil oddawania mocy elektrycznej. Celem było ograniczenie prędkości maksymalnych, bo te byłyby zbyt wysokie, a tym samym pojawiłoby się ryzyko poważnych kolizji. Zmiany regulaminowe będą mieć pozytywny wpływ na możliwość bezpośredniej walki, jest szansa na pojedyncze manewry wyprzedzania w wyścigu na obu prostych. W 2026 roku wiele zespołów wprowadziło nowości aerodynamiczne na tylnych skrzydłach wykorzystując zakaz stosowania aktywnej aerodynamiki. W miejscu mechanizmu pojawiły się wymyślne rozwiązania.

Pirelli zawsze przywozi do Monako najbardziej miękkie mieszanki opon, bo poziom degradacji jest najniższy w sezonie. Zwykle jedynym wyzwaniem jest pojawiający się graining, ale w tym roku Pirelli podało po piątkowych treningach, że takiego problemu nie ma. Kierowcy muszą najbardziej dbać o opony na tylnej osi, jeśli ma się pojawić degradacja, to najpierw na nich. Historycznie czyste wyścigi niemal zawsze przebiegały zgodnie ze strategią jednego pit stopu. Moment zjazdu na zmianę opon jest bardzo dowolny, bo na jednym komplecie opon można przejechać prawie cały dystans wyścigu. W Monako kluczowa jest pozycja na torze, nie warto zjeżdżać do boksów, aby stracić pozycję, bo potem bardzo trudno wyprzedzić rywala. Kierowcy z czołówki powinni jechać ze strategią miękkie – pośrednie. Osobiście nie będę zaskoczony, jeśli ktoś z czołówki zaryzykuje i postanowi rozpocząć wyścig na pośrednich oponach licząc na neutralizację w drugiej połowie zawodów. Gdyby doszło do neutralizacji na pierwszym okrążeniu, to będą kierowcy, którzy wtedy jedyny raz zmienią opony, w takim wypadku raczej postawią na twardą mieszankę, aby mieć 100% pewności, że dojadą do końca bez żadnych problemów.

W tym roku w Monako podczas wizyty F1 panują stabilne warunki pogodowe, ale nie ma upału. W niedzielę temperatura powietrza ma wynieść maksymalnie 23 stopnie Celsjusza. Nie będzie więc ryzyka przegrzania samochodów / opon. Nie ma także zagrożenia opadami deszczu. Monako słynie z kraks i neutralizacji, ale w ostatnich pięciu edycjach, SC wyjeżdżał tylko podczas dwóch. Porządkowi pracują bardzo sprawnie i szybko dzięki dźwigom sprzątają tor ze szczątków samochodów, dlatego często wystarcza krótka wirtualna neutralizacja.

Podsumowanie

Nie ma się co oszukiwać i dawać złudnej nadziei, ale wyścigi w Monako są bardzo przewidywalne i procesyjne. Szans na wyprzedzanie w bezpośrednich pojedynkach w F1 nie ma, chyba że ktoś popełni spory błąd. Kluczowa będzie bezbłędna jazda i dobra strategia, a także reagowanie na ewentualne neutralizacje. Natomiast wydaje mi się, że kilka manewrów wyprzedzania w tym roku zobaczymy, te bolidy są mniejsze i będzie się dało gdzieś zaryzykować. Każda zmiana pozycji w TOP3 na mecie wyścigu w porównaniu do startu to będzie niespodzianka. Z wyścigami w Monako jest tak, że zawsze to są procesje, ale co parę lat wydarzy się coś niespodziewanego co zmienia sytuację i jest pamiętane przez wiele lat.

Znalazłeś/aś błąd lub literówkę w tym, albo w jakimś innym wpisie na blogu? Zaznacz to słowo lub krótki fragment tekstu. Jeżeli czytasz na telefonie, to dotknij zaznaczonego tekstu, a jeśli na komputerze, to wciśnij klawisze Ctrl + Enter. W oknie, które się pojawi kliknij wyślij. Prześlesz tym samym anonimowe zgłoszenie, a ja poprawię swój błąd.