Analiza kwalifikacji przed GP Włoch 2026

Pierre Gasly sprawił ogromną niespodziankę wygrywając kwalifikacje do GP Włoch 2026. Rywalizacja na torze Monza była niezwykle wyrównana, nigdy wcześniej w historii F1 dziesiąty kierowca w Q3 nie stracił tylko 0,5 sekundy do zwycięzcy. Zapraszam na analizę kwalifikacji przed GP Włoch 2026.

Kwalifikacje na torze Monza przebiegały bardzo sprawnie, nie było żadnych kraks ani przerw w każdym z segmentów. Warunki pogodowe były wymagające, bo temperatura nawierzchni wynosiła 51-54 stopnie Celsjusza.

Wyniki kwalifikacji do GP Włoch 2026

Omówienie rywalizacji o Pole Position i prognoza na wyścig

Dawno nie mieliśmy w Formule 1 tak dużej niespodzianki w kwalifikacjach. Jeśli weźmiemy pod uwagę tylko czyste sesje, rozgrywane na suchym torze to trzeba byłoby się cofnąć nawet kilkanaście lat, aby trafić na równie dużą niespodziankę jak Pole Position Pierre’a Gasly’ego na Monzy. Co niezwykle ważne Gasly okazał się najszybszy w pełni sportowej rywalizacji. Nie było żadnych losowych wydarzeń w Q3, wszyscy kierowcy mieli możliwość przejechania swoich optymalnych kółek. Francuz był najszybszy w Q1, zajął czwarte miejsce w Q2 i ponownie był najszybszy w Q3. Okrążenie, które dało mu Pole Position przejechał korzystając tylko w minimalnym stopniu z cienia aerodynamicznego, jechał kilka sekund za Hamiltonem, ale za daleko aby realnie na tym skorzystać. Gasly po prostu jechał znakomicie i równo. Nie miał rekordu w żadnym sektorze, ale w każdym był w ścisłej czołówce. Alpine przygotowało naprawdę bardzo dobry samochód na ten weekend, bo Franco Colapinto także jechał bardzo dobrze. Zajął ósme miejsce, ale jego strata była na poziomie 0,4 sekundy. We wcześniejszych segmentach radził sobie lepiej, nie zyskał w Q3 tyle czasu, co powinien. Dlaczego Alpine było takie mocne? Ich bolid musi generować mały opór aerodynamiczny w stosunku do rywali. Monza to bardzo specyficzny tor, tutaj docisk aerodynamiczny i tempo w zakrętach nie jest tak ważne jak na typowych torach.

Faworyzowany George Russell mimo pomocy ze strony Kimiego Antonellego, który podciągał go na prostej startu mety na obu próbach, w Q3 zajął drugie miejsce. Gdy poprawił się na drugim okrążeniu wydawało się, że Pole Position ma w kieszeni, ale później jego wynik przebił Gasly. Russell nie przejechał optymalnego finałowego okrążenia. W pierwszym sektorze pojechał wyraźnie wolniej niż na pierwszej próbie, a powodem był Verstappen. Holender trochę przyblokował kierowców Mercedesa przed parabolicą, dlatego Russell nie był na prostej tak blisko Antonellego jak planowali i jego zyski z podciągania były mniejsze niż na pierwszej próbie.

Oscar Piastri był trzeci w czasówce, ale dostał zasłużoną karę przesunięcia o trzy pola za blokowanie Lawsona w Q2 – bardzo się wtedy zagapił. Lando Norris zajął dopiero dziewiąte miejsce. Kierowcy McLarena wystartują więc z dalekich pozycji. Piastri przejechał świetne pierwsze kółko w Q3, ale popsuł drugie. Norris miał oba słabe okrążenia. Na pierwszym podciągał Piastriego, ale sam już nie był podciągnięty, bo Piastri źle pojechał, gdy miał to robić. McLaren nie jest tutaj najszybszy, nawet z kombinowaniem z podciąganiem. W czystym wyścigu nie wróżę im podium. Monza zupełnie nie pasuje ich samochodowi, co było spodziewane.

Kierowcy Ferrari zajęli czwarte i piąte miejsca, a po karze dla Piastriego daje im to drugi rząd na starcie. To jest taki wynik jakiego się spodziewałem. Ferrari dzięki ulepszonemu silnikowi i poprawkom aerodynamicznym poradziło sobie bardzo dobrze. Jeśli ktoś liczył na więcej, to jest zbyt dużym optymistą. Wciąż tracą przez silnik do Mercedesa i Red Bulla, co na takim torze jest bardzo widoczne. Ferrari ma zwykle lepsze tempo wyścigowe, więc mam duże oczekiwania w stosunku do wyścigu. Podwójne podium moim zdaniem jest realne. Kluczowy będzie start i później kooperacja wewnątrz zespołu. Jeśli kierowcy tej ekipy będą między sobą walczyć o pozycje, to mogą na tym więcej stracić niż zyskać.

Max Verstappen nie miał pomocy w Q3, bo Liam Lawson odpadł wcześniej, więc nie korzystał na podciąganiu. Jego okrążenie w Q3 pokazało czysty potencjał Red Bulla na tym obiekcie. Gdyby mógł się za kimś podciągnąć, to była szansa na trzecie miejsce. Verstappen moim zdaniem będzie w grze o podium w wyścigu. Na tym torze Red Bull radzi sobie lepiej, bardziej im on pasuje. Holender musi tylko dobrze wystartować, a potem otworzy się szansa na zyskanie pozycji.

Dziesiąty w Q3 Arvid Lindblad stracił równo 0,500 sekundy do czasu dającego Pole Position. Odkąd w 2006 roku wprowadzono w F1 podział kwalifikacji na trzy segmenty, to w Q3 nigdy nie było tak ciasne.

Opierając się o czasy długich przejazdów z piątkowego drugiego treningu to najlepiej wyglądał Mercedes. Tuż za nim było Ferrari, potem Red Bull i McLaren. Alpine miało spore straty. Zespoły zmieniły ustawienia na sobotę, ale w trzecim treningu nikt nie próbował długich przejazdów więc nie mamy pewnych danych. Spodziewam się, że Gasly niestety wypadnie z podium, ale powinien dzięki prędkościom na prostych przeszkadzać faworytom. Russell potrzebuje jechać na czele, aby spokojnie wypracować sobie przewagę, w innym wypadku nie ma gwarancji zwycięstwa. Spodziewam się po stronie Ferrari i Verstappena większego ryzyka ze strategiami np. start na miękkich oponach, albo przeciąganie pierwszego przejazdu.

Przeglądowe omówienie pozostałych wybranych zawodników i zespołów

Kimi Antonelli ruszy do wyścigu z końca stawki z powodu wymiany jednostki napędowej (podobnie jak Lawson i Albon). Spodziewam się, że Antonelli zacznie wyścig na twardych oponach i w końcówce będzie imponował na pośrednich lub miękkich. Powinien dość szybko przebić się do czołówki. Realne jest miejsce 5-6 w czystym wyścigu. Aby był wyżej to będzie potrzebował neutralizacji w dogodnym momencie.

Środek stawki jest klasycznie bardzo wyrównany. Kierowcy Audi oraz Bearman (ma poprawiony silnik Ferrari) powinni być w grze o niewielkie punkty rywalizując z Colapinto i Lindbladem. Ciekawi mnie czy Antonelli i Lawson będą w stanie sprawnie przebijać się przez kierowców ze środka stawki, którzy powinni jechać blisko siebie.

Na końcu stawki Aston Martin, którego straty na prostych są ogromne z powodu silnika Hondy. Alonso na swoim najlepszy kółku tracił do Russella regularnie od 20 do 30 km/h. To jest dosłownie przepaść. Czarno widzę perspektywy dla Hondy, dogonienie czołówki może im zająć 2-3 lata. Cadillac był lepszy od Astona Martina dzięki silnikowi Ferrari. To może być ostatnia taka sytuacja w tym roku (jeszcze Las Vegas ewentualnie), bo przewaga po stronie aerodynamiki jest zdecydowanie po stronie zielonych samochodów.

Zapowiedź wyścigu o GP Włoch 2026

Tor Monza we Włoszech to unikalny obiekt w skali całego kalendarza Formuły 1, który nazywany jest świątynią prędkości. Około 80% dystansu okrążenia pokonywane jest z gazem w podłodze – najwięcej w sezonie. Tor składa się z kilku długich prostych, które są połączone szykanami lub szybkimi zakrętami. Na dystansie jednego okrążenia kierowcy wykonują najmniej zmian biegów w kalendarzu, ale jest to obiekt gdzie najbardziej obciążona jest jednostka napędowa. Różnice w mocy i wydajności silników są tutaj najbardziej widoczne. Od 2026 roku z powodu powszechności stosowania aktywnej aerodynamiki nie ma już potrzebny przywożenia specjalnych pakietów aerodynamicznych, ale zespoły wprowadziły drobne zmiany. Pełną charakterystykę toru Monza wraz z blogowym schematem można sprawdzić tutaj.

Na Monzy bardzo ważny jest start z powodu długiego dojazdu do pierwszego hamowania. Ułożenie początkowych zakrętów jest bardzo zdradliwe i często dochodzi tam do sporych kraks. W 2026 roku wyprzedzanie powinno być zdecydowanie łatwiejsze, będzie na to kilka miejsc. Kierowcy będą mieć różne strategie wykorzystywania energii, więc spodziewajcie się sporej liczby kontr i odzyskiwania pozycji. Z drugiej strony Monza będzie najgorszym torem w kalendarzu dla nowych silników, bo potrzeba tutaj bardzo dużo mocy, a możliwości ładowania baterii są bardzo ograniczone. W wielu sytuacjach będzie brakować pełnej mocy pod koniec prostych.

Pirelli przywiozło trzy najbardziej miękkie mieszanki opon na GP Włoch. Monza jest obiektem, który bardzo obciąża konstrukcję opon z powodu mocnych hamowań, ale przy tym samo zużycie poszczególnych mieszanek nie jest duże, bo dominują długie proste i brakuje wymagających zakrętów. Dodatkowo z powodu długiej alei serwisowej strata czasowa na wykonanie pit stopu jest bardzo duża. Z tego powodu na tym torze zespoły zawsze celują w strategię jednego pit stopu. Podobnie będzie w tym roku. Z analiz po piątkowych treningach wynika, że wszystkie mieszanki nadają się na wyścig, więc wykorzystywane mogą być różne konfiguracje. Niezwykle ważny jest tutaj start, więc może być sporo kierowców ruszających na miękkich oponach, którzy będą liczyli na zyskanie pozycji. Różnice w tempie między mieszanką twardą a pośrednią to tylko około 0,2 sekundy, a między pośrednią a miękką to wg Pirelli 0,5 sekundy. To co jest ważne, to moment zmiany opon nie jest sztywny. Mogą być kierowcy wykonujący jedyny planowany pit stop szybko, ale też tacy czekający np. do momentu jak przejadą 2/3 dystansu np. licząc na VSC lub SC.

W tym roku panują prawdziwe upały na Monzy, każdego dnia temperatura powietrza wynosi 32-34 stopnie Celsjusza, a nawierzchnia nagrzewa się do ponad 50 stopni. Ma to oczywiście duży wpływ głównie na awaryjność samochodów. Ostatnie trzy wyścigi na Monzy były czyste, bez żadnych neutralizacji, ale wcześniej wyjazdy SC były powszechne. Prawdopodobieństwo wyjazdu SC jest największe na starcie, później głównie z powodu większych kraks. Nie można wykluczyć VSC np., gdy na torze będzie sporo żwiru.

Podsumowanie

Takie niespodzianki jak wygrana Gasly’ego są bardzo dobre dla całej F1. Na niedzielny wyścig mamy kilka ważnych scenariuszy. Czy Gasly utrzyma się w czołówce? Jak bardzo i jak szybko przebije się Antonelli po starcie z końca stawki? Jak będzie wyglądała walka w czołówce, gdzie możliwe są różne strategie, a początkowy układ jest niecodzienny? Monza w tym roku powinna zapewnić dużo więcej bezpośrednich pojedynków, wyprzedzania i kontrowania. Nie powinna być to taka procesja i pociągi DRS jak w poprzednich latach. Faworytem do zwycięstwa pozostaje Russell, ale moim zdaniem trzeba zwracać uwagę na kierowców Ferrari i Verstappena, oni tutaj mogą osiągnąć naprawdę dobre wyniki.

Pamiętajcie jeszcze o bardzo ważnej kwestii dotyczącej silnika. W kwalifikacjach na jednym okrążeniu można było odzyskać tylko 5 MJ energii elektrycznej, a w wyścigu będzie to 7 MJ lub 7,5 MJ w trybie wyprzedzania. Silniki, które lepiej sobie radzą z odzyskiwaniem energii będą mieć w wyścigu przewagę, której w kwalifikacjach nie było.

Znalazłeś/aś błąd lub literówkę w tym, albo w jakimś innym wpisie na blogu? Zaznacz to słowo lub krótki fragment tekstu. Jeżeli czytasz na telefonie, to dotknij zaznaczonego tekstu, a jeśli na komputerze, to wciśnij klawisze Ctrl + Enter, następnie w oknie, które się pojawi, kliknij wyślij. Prześlesz tym samym anonimowe zgłoszenie, a ja poprawię swój błąd.